Şen Olasın Ürgüp Dumanın Gitmez Refik

Şen olasın Ürgüp dumanın gitmez Kıratın acemi konağı tutmaz Oğlun da çok küçük yerini tumaz Cemalım Cemalım algın Cemalım Al kanlar içinde kaldın Cemalım Ürgüpten de çıktığını görmüşlür Kıratının sekisinden bilmişler Seni öldürmeye karar vermişler Cemalım Cemalım algın Cemalım Al kanlar içinde kaldın Cemalım Cemalın giydiği ketenden yilek Al kana boyanmış don ile göynek Sana nasip oldu ecelsiz ölmek Cemalım Cemalım algın Cemalım Al kanlar içinde kaldın Cemalım Ürgüpten de çıktın kırat kişnedi Üzengiler ayağını boşladı Yağlı kurşun iliğine işledi Cemalım Cemalım algın Cemalım Al kanlar içinde kaldın Cemalım Karlık ile başkadın pınar arası Çok mu imiş Cemalımın yarası Ağlayıp geliyor garip anası Cemalım Cemalım algın Cemalım Al kanlar içinde kaldın Cemalım Cemalın giydiği kadife şalvar Dükkânın kilidi cebinde parlar Oğlun da çok küçük beşikte ağlar Cemalım Cemalım algın Cemalım Al kanlar içinde kaldın Cemalım Kıratın üstünde bir uzun yayla Ne desem ağlasam kaderim böyle Gidersen Ürgüpe sen selâm söyle Cemalım Cemalım algın Cemalım Al kanlar içinde kaldın Cemalım Kıratım başımda oturmuş ağlar Cemala dayanmaz şu karlı dağlar Üzüm vermez oldu Karlıkta bağlar Cemalım Cemalım algın Cemalım Al kanlar içinde kaldın Cemalım Giden Cemal gelir mi de yerine İçerimde yaram indi derine Cemal düşta kahpelerin şerine Cemalım Cemalım algın Cemalım Al kanlar içinde kaldın Cemalım